20 stoljeća od rimske centurijacije, urbana struktura grada postepeno ispunjava Jaderski ager i prilazi do prirodne granice grada, hrbta vapnenačke uzvisine Bili brig. Sjeveroistočna granica građevnog područja, rub urbanog, ali i kultiviranog ruralnog krajolika, određena topografskim lomom, odnosno prelazom kosine plohe „briga„ u horizontalnu ploču Ravnih kotara, zona je nesmetanog istovremenog vizualnog kontakta urbane aglomeracije s zaleđem i Velebitom, odnosno morem i otocima. Iako se ostaci artefakata centurijacije nalaze jedva primjetni u kamenim mocirama i modificiranom rasporedu ulica, nasljeđe ortogonalne podijele krajolika nadrealno brani razvoj suburbije i nudi nevidljivo utočište reda u prostoru.

Arhitektura prostora kuće se formira u skladu s topografijom, paralelno s hrbtom ukopana u okolni teren. Dio sadržaja građevine izdignut iz prizemlja iznad hrbta stvara novododani prostor boravišta ispod. Denivelacija terena okomito na smjer pružanja ukopanog dijela kuće stvara ekstenziju boravka u vanjski, otvoreni prostor ulaznog dvorišta, odnosno vrta prema gradu. Aksijalni prodor (carda) dematerijalizira prizemlje kuće i tvori jedinstveni natkriveni prostor življenja vizualno i klimatski povezan s nasuprotnim odrednicama krajolika (morem i planinom). Neobuzdana i divlja priroda ulazi u areal kuće kultivirana terasatim plohama ulaznog dvorišta i krovnim vrtom prizemlja prelazi preko prostora kuće.

Program kuće određen peterosobnom stambenom jedinicom s pratećim sadržajima igraonice i wellnessa, formiran je za nepoznatog korisnika. Ambivalentni karakter namjene koja može postati nečiji dom (obiteljska kuća) ili pružiti iluziju odmora (kuća za odmor), usmjerava stvaralački fokus na univerzalno formiranje hibridnog prostora kuće, umjesto interpretiranja prostora prema individualnim željama i potrebama budućih korisnika. Stoga kuća u oblikovnoj artikulaciji koristi redateljske elemente filmskog jezika, fragmentalno se formira i doživljava nizom aksijalno simetričnih statičnih planova (kadrova), a u cjelini predstavlja kao presjek koji nudi uvid u unutrašnje događanje. Kuća traži korisnika koji će je ispuniti poput kuće za lutke („dollhouse“ - Wes Anderson), dati konačni karakter, tumačenje i žanr.