Teren u padu s pogledom na more pokazao se kao idealnim za smještaj objekta u tipologiji terasaste izgradnje, pomalo zaboravljene u slučajevima višestambenih zgrada.

Glavni kolni i pješački prilaz sa sjeveroistočne strane i denivelacija u odnosu na pristupnu prometnicu omogućile su oblikovanje sjevernog volumena pročelja na način da ne narušava okruženje u kojem se nalazi.

Nizak horizontalno naglašen volumen, jednostavnog oblikovanja organiziran je kao nadstrešnica parkinga i za smještaj spremišta stanara skrivajući ulaze u stanove.

Organizacija 11 stanova, svakog sa terasom površine od minimalno 15 do 40m², i sa željom za osiguranjem intime svake od navedenih jedinica stana, oblikovno je odredilo izgled jugozapadnog pročelje zgrade.

Horizontale terasa prekinute su naglašenim vertikalnim volumenima unutar kojih su organizirani manji zeleni vrtovi i natkriveni prostori za potrebe terasa stanova.

Komplicirana konstrukcija, razvedene instalacije i veći zahtjevi za toplinskom zaštitom rezultirali su kvalitetno organiziranim stanovima i vizualnim oblikom koji se dobro uklapa u okoliš.