Viška Peškarija, izvorno iz 1911. godine, s vremenom je mijenjala namjene i prostornu organizaciju, a 2025. godine Proarhovim projektom istovremno se  vraća korijenima i dozivljava  suvremeni funkcionalni i estetski preobražaj.

 Zahtjevi investitora su bili da prostor sadrži manju vinoteku i veći dio koji ujutro funkcionira kao ribarnica, s prodajom svježe ribe dok se poslije podne u istom prostoru otvara restaurant.S obzirom da se radi o zaštićenom kulturnom dobru, određeni elementi su bili zadatosti koje su se moraleu potpunosti sačuvati-vanjska stolarija, otvoreno drveno krovište te centralni kameni stol, s visećim vagama.

Prostor se lišava svih pregrada i oslobađa se originalni ''open space'' u koji se umeću radni prostori kao kuhinja, spremišta, sanitarije zaposlenika i gostiju dok  centralni kameni stol (p)ostaje fokus- kao stol za prodaju ribe/stol za blagovanje.

Jasna podjela zona i materijali koji su robusni, omogućuju da tranzicija iz jedne namjene u drugu bude jednostavna, da uz minimalni rad ( pomicanje stolica , promjena intenziteta i smjera rasvjete) prostor bude transformiran iz radnog ''prljavog'' u reprezentativni prostor restauranta.

Tradicionalni materijali kao što su kamen i drvo ( stol i krovište), bogati su teksturom te su im se superponirali moderni materijali kao što betonski pod s neujednačenim  smeđim završnim slojem i umetnuti volumeni oblozeni plavim oblogama. Drveno krovište je ostalo vidljivo  i'' udomilo '' je cijeli niz instalacija te je uz precizno usmjerenu rasvjetu postalo dodatni akcent prostora.

Jasna je diferencijacija između zatečenog i nadograđenog, i u formi i materijalu ali bitna ostaje i njihova međusobna igra u stvaranju skladnog interijera gjde je tema dualnosti u funkciji i odnosu starog i novog glavni koncept oblikovanja.