O projektu (tekst autora):

Dramaturgija postepenog ulaska u izložbu iz javnog gradskog prostora u galerijski, počinje u prostoru stubišta. U njemu su izloženi radovi Sanje Iveković koji tematiziraju javni prostor: ankete, plakati i participativni radovi, koji su ranije izlagani u urbanom prostoru u formatu bildboarda. Na samom ulazu u glavni galerijski prostor dočekuje nas mnoštvo odljeva lica iz ženskih skloništa i osobnih priča izloženih na postamentima. Ovaj rad, Ženska kuća daje tematsku naznaku čitavog prostora kao ženske kuće tj. sigurnog teritorija koji ujedinjuje javno i privatno, gdje se otvaraju intimna i politička pitanja, osobna i kolektivna sjećanja, te teme društvene solidarnosti i institucionalne kritike.

Arhitektonski prostor izložbe napet je nasuprotnim odnosom između četiri kapitalna djela autorice. U svakom od četiri ugla prostora, nalazi se jedan od radova: Gen xx, Waiting for the revolution, Triangle, Personal cuts. Ovi važni dvo-dimenzionalni i multimedialni radovi postavljeni su na crno obojane poprečne zidove video kabina, što omogućava čitanje njihovog odnosa cijelom dužinom prostora. Oni su ujedno i čvorna mjesta - sidrišta niza radova organiziranih u četiri podcjeline—Intimate propaganda and activism, Memory, Ideology of visible, Institutional critique—koji prostorno definiraju četiri otvorene sobe. Ostatak izložbe funkcionira u čitanju međusobnih odnosa radova u slijedu ili na nasuprotnim zidovima.

Vizure u dubinu prostora omogućavaju publici čitanje pojedinačnih djela u kontekstu čitavog opusa umjetnice, dok se kretanjem kroz prostor i različitim arhitektonskim situacijama potiče intimni odnos s istim radovima. Zgužvani crveni papiri umjetničkog projekta Shadow report, rasprostiru se čitavom površinom poda i time dodatno vizualno objedinjuju prostornu cjelinu izložbe u jedinstveni prostor. Taktičkim arhitektonskim intervencijama u četiri ugla i dizajnom minimalnog mobiljara kao potporne strukture, omogućeno je da maksimalni fokus pažnje ostane na suptilnim i fragilnim radovima Sanje Iveković i njihovoj snažnoj performativnosti.